معرفی ورزشگاه های (استادیوم) جهان

ورزشگاه هانوفر

سقف ورزشگاه هانوفر جدا از کل ورزشگاه بنا شده و فرمیمعلق گونه به آن داده است.
شهر هانوفر آلمان در یکی از قدیمی‌ترین محله‌های این کشور قرار دارد. قدمت این شهربه قرون وسطی بر می‌گردد. هانوفر به معنای «ساحل بالا» است و به آن خاطر این اسم رابه آن داده‌اند که در آن زمان این شهر بزرگترین دهکده‌ای بود که در کنار رودخانه271کیلومتری «لاینه» واقع شده بود. امروزه با وسعت یافتن هانوور دیگر این شهر درکنار رود نیست بلکه رودخانه لاینه را در دل خود جای داده است.
رودخانهلاینه اگرچه نسبت به رودخانه‌های دیگر آلمان بسیار کوچک است اما تأثیرات مستقیمی برنحوه زندگی ساکنان آن منطقه در طول تاریخ داشته است. از آن جمله می‌توان به صنعتشیلات اشاره کرد که عمده‌ترین صنعت هانوور محسوب می‌شود.
هانوور که یکی ازده شهر بزرگ آلمان به شمار می‌رود از سال 1946 مرکز ساکسونی سفلی بوده است. ورزشگاهشهر هانوور یکی از خیره‌کننده ترین قسمت‌های آن شهر به شمار می‌رود. یکی ازافتخارات این استادیوم آن است که منحصرأ برای فوتبال ساخته شده است. نیدرزاکسن‌اشتادیون چنان مشتاق فوتبال است که از سال 2004 خود را برای جام جهانی امسال آمادهکرده بود.
سقف معلق این ورزشگاه 50 هزار نفری از مهم‌ترین ویژگی‌های آن بهحساب می‌آید. سقف ورزشگاه هانوور به نحوی مستقل و جدا از کل ساختمان ورزشگاه بناشده است.
معماران و طراحان این استادیوم جنس سقف ساختمان را از ورقیساخته‌اند که نسبت به نور ماورا بنفش نفوذپذیر است و علت این کار تأمین نور محوطهبه اندازه مطلوب بوده است.
عملیات ساخت این استادیوم در سال 2000 در شورایشهر به تصویب رسید. پروژه ساخت استادیوم هانوور در سال 2002 آغاز شد و تا سال 2005بدون وقفه ادامه یافت.
معماران این استادیوم 80 هزار متر مکعبی تمام تلاشخود را کرده‌اند تا معماری سنتی این بنا را حفظ کنند و به این ترتیب سنت و مدرنیتهبه زیبایی در کنار هم قرار گرفته‌اند. در این استادیوم تمام تلاش معماران آن بودهکه با استفاده از بهترین امکانات به اهداف زیست محیطی خود نزدیک‌تر شوند. بدین‌ترتیب مخازن وسیع آب باران در استادیوم طوری تعبیه شده‌اند که قابلیت ذخیرهکامل آب باران را دارا هستند و نیازهای آبی این ورزشگاه را تأًمین می‌کنند.
یکی دیگر از ویژگی‌های این زمین فوتبال آن است که علاوه 50 هزار نفری که در آنامکان نشستن دارند هفت‌هزار نفر دیگر هم می‌توانند به طور ایستاده بازی‌ها را تماشاکنند.
در ساخت این پروژه تا آن‌جا که ممکن بوده به تمام جوانب پرداخته شدهاست. از 126 میلیون یورویی که به این پروژه اختصاص داده شده بود 45 میلیون یوروبرای راه‌های داخل شهری و ریل راه‌آهن صرف شد.
این استادیوم ششمیناستادیومی بود که از طرف فدراسیون بین‌المللی فوتبال، فیفا، مجوز میزبانی بازی‌هایجام‌جهانی 2006 آلمان را دریافت کرد.

 
 
 
 
 
 
کپسولی به نام استادیوم مونیخ
 
 


تصویر



استادیوم شیشه ای مونیخ با تابش نور به مثابه منشوری رفتار می کند و به طرزی جادویی حس تلألو نور را در شما پدید می آورد.استادیومی در شمال مونیخ است. ظرفیت آن نزدیک هفتاد هزار نفر است.از آغاز فصل 2005/06 به این طرف هر دو باشگاه معروف شهر مونیخ, بایرن مونیخ و مونیخ 1860, بازیهای خانگی را در این ورزشگاه بازی کرده اند. هر دو باشگاه پیش از این در استادیوم المپیک مونیخ بازی می کردند. بایرن مونیخ از 1972 و مونیخ 1860 از دهه 90.گروه آلیانز, گروه خدمات مالی, حقوق نام این ورزشگاه را تا سی سال خریداری کرده اما طبق قوانین فینا در طول جام جهانی 2006 نام ورزشگاه "استادیوم مونیخ جام جهانی فیفا" بود.
تاریخ

در 21 اکتبر 2002 رای گیری انجام شد که آیا باید در این مکان و با امکانات شهر مونیخ, استادیوم جدیدی ساخته شود یا نه. حدود دو سوم رای دهندگان رای موافق دادند. آلترناتیو دیگری به جای ساختن این استادیوم بازسازی عظیم استادیوم المپیک بود اما معمار آن استادیوم, گوتهر بهنیش, با این مخالفت کرده بود.کار ساخت و ساز از پاییز 2002 شروع شد و در اواخر آپریل 2005 به اتمام رسید.ساخت استادیوم باعث شد تغییراتی اساسی در منطقه داده شود.در 30 می 2005 مونیخ 1860 بازی ای نمایشی در مقابل اف.سی نورنبرگ برگزار کرد. فردای آن بایرن مونیخ مقابل تیم ملی آلمان بازی کرد. این دو بازی افتتاحیه این استادیوم بودند. بلیط های هر دو بازی از اوایل مارس 2005 فروخته شده بودند. این آغازی بر کار ورزشگاه بود. این پاتریم میلچرائوم از مونیخ 1860 بود که گل اول در بازی اول را زد و اسم خود را به عنوان اولین گلزن این استادیوم ثبت کرد.اولین گلزن این استادیوم در بازی های رسمی, اوون هارگریوز از بایرن مونیخ بود که در پیروزی 3-0 آنها مقابل بوروسیا مونشنگلادباخ در 5 آگوست 2005 آنرا به ثمر رساند. اولین گل تیمهای حریف را تیم دینامو درسدن در بازی 9 سپتامبر 2005 مقابل مونیخ 1860 به ثمر رساند.اولین گل رسمی که در این استادیوم مقابل بایرن مونیخ به ثمر رسید, توسط میروسلاو کلوزه از وردربرمن در بازی 5 نوامبر 2005 بود. آن بازی نهایتا 3-1 به نفع بایرن تمام شد.

جام جهانی 2006

این استادیوم از استادیوم های جام جهانی بود اما طبق قوانین فینا در طول جام جهانی 2006 نام ورزشگاه "استادیوم مونیخ جام جهانی فیفا" بود..جمعا سه بازی گروهی و یک بازی از مرحله یک هشتم نهایی (آلمان 2-سوئد 0) و یک بازی از مرحله نیمه نهایی (فرانسه 1-پرتغال 0) در این استادیوم برگزار شد.

مشخصات

این استادیوم بر لبه شمالی شوابینگ در زمینهای فروتمانینگ, مونیخ بنا شده است و 69901 نفر ظرفیت دارد.نورهای بیرونی ورزشگاه طوری طراحی شده که وقتی بایرن مونیخ بازی دارد ورزشگاه قرمز است, وقتی مونیخ 1860 بازی دارد, آبی است و به هنگام بازی های تیم ملی آلمان, سفید است.

پارکینگ

پارکینگ مجموعه بزرگترین در اروپا است و شامل چهار طبقه و جای 9800 ماشین می شود.

ابعاد

(همه اعداد به متر هستند) استادیوم: 258 * 227 * 50 زمین بازی:105 * 68 گاراژ پارکینگ: 270 هزار متر مربع

ساختن

ساخت این استادیوم از 21 اکتبر 2002 شروع شد و تا 30 می 2005 به طول انجامید و 340 میلیون یورو خرج برداشت. مواد استفاده شده

حجم کل مواد استفاده شده برای ساخت استادیوم: 120 هزار متر مکعب حجم کل مواد استفاده شده برای ساخت گاراژ پارکینگ: 85 هزار متر مکعب حجم کل فولاد استفاده شده برای ساخت استادیوم: 22 هزار تن حجم کل فولاد استفاده شده برای ساخت گاراژ پارکینگ: 14 هزار تن

 


آلیانز آرنا، زیبا ترین ورزشگاه جهان!
 

تصویر



مشخصات بارز

1-پارکینگ استادیوم مونیخ که در زیرزمین استادیوم ساخته شده است با ظرفیت پارک ده هزار خودرو بزرگترین پارکینگ اروپا محسوب می شود.

2- در این استادیوم کپسولی چیزی حدود ۲۰هزار تن فولاد به کار رفته است. معماری جالب این استادیوم و شکل کپسول مانند ویژه آن موجب شده تا این ورزشگاه تبدیل به یکی از جاذبه های گردشگری مونیخ شود.هر ساله ۵ میلیون نفر به این ورزشگاه می آیند تا از امکانات ورزشی و گردشگری آن استفاده کنند و شاهد برنامه های فرهنگی - هنری که اغلب در این ورزشگاه اجرا می شود باشند. این برنامه ها شامل اجرای موسیقی زنده، نمایشگاه ها و گالری های نقاشان مشهور آلمان است.

3-مترو از جمله مهمترین فاکتورها برای رفت و آمد به حساب می آید که در درجه اول به آن توجه شده است.

4-برای این استادیوم عظیم امکانات فوق العاده ای هم در نظر گرفته اند. نخست جنس دیواره خارجی کپسول از اتیلن تترافلوئورواتیلن (ETFE) است که علاوه بر استحکام بالا مقاومت زیادی در برابر گرما دارد. این کوپلیمر محکم، حرارتی معادل ۱۷۷ درجه سانتیگراد را تحمل می کند.
استقامت شیمیایی، مشخصه های الکتریکی، تحمل فشار تا ۳۵۰ پاسکال و دوام در برابر تغییرات جوی این پلیمر را اولین گزینه انتخابی معماران قرار داده است. کارشناسان امر توانسته اند با ایجاد جلوه های ویژه و انعکاس نورهای رنگی چهره ای چندین برابر زیبا به این استادیوم بدهند.

5-آخرین ردیف این استادیوم با شیب ۳۴ درجه ای خود بهترین نما از بازی را به شما می دهد.
 
 
 
 
 
 
اینم برای آرسنالی ها

ورزشگاه گران قیمت امارات (آرسنال)
 
 

تصویر



*علت ساخت استادیوم جدید:
مسئولان باشگاه از اواخر دهۀ 1990 به فکر احداث یک استادیوم جدید و بزرگتر از هایبری که ظریفت آن 38542 نفر است افتادند.( حالا ما نمیدونیم گنجایش آزادی 85هزار نفره یا 100 هزار نفره یا 120 هزار نفر؟ ) این گنجایش پاسخ گوی هواداران بیشمار آرسنال که همواره پشت درهای بسته با قی می ماندند نبود بد نیست بدانید که این باشگاه در سراسر جهان 27 میلیون هوادار دارد وجزء پرطرفدارترین تیمهاست.

اولین گزینه طرح توسعه هایبری(استادیوم سابق) بود اما چنین کاری عملی نبود زیرا این سازه از 4 طرف توسط اتوبان و ساختمانهای مسکونی محصور بود .گزینۀ بعدی برگزاری بازی در ویمبلی ورزشگاهی که هم اکنون توسط گروهی استرالیایی در دست بازسازی است بود که آن هم بنا به دلایلی ممکن نبود بنابراین تنـــــهـــــا راه پیش روی مهندسان احداث استادیوم جدید بود.

* توجه داشته باشید که با افزایش تماشاگر در آمد باشگاه نیز افزایش می یابد. بنا به گفته مسئولین آرسنال در آمد آنها با اجرای طرح از 115 میلیون پوند به 170 میلیون پوند افزایش می یابد واین یعنی برابری با باشگاه منچستر یونایتد.

*انتخاب منطقه ashburton grove :

اولین گام انتخاب محل استادیوم :اگر از هایبری خطی مستقیم به طول m 500 ودر جهت شمال لندن رسم شود به منطقه ای صنعتی به نام ashburton grove میرسیم که در سال 1999م این منطقه به عنوان سایت ورزشگاه جدید انتخاب گردید اما چنین مکانی بدلیل تجاری و صنعتی بودن مشکلی بزرگ برای تامین زمین پروژه بود زیرا باید هزینه هنگفتی برای زمین صرف می شد همچنین 2 شرکت بزرگ (کارخانه بازیافت و شرکت پستی رویال میل) در این زمین ها مستقر بودند که می بایست کار جابجایی آنها انجام می شد. بالاخره وپس از دردسرهای فراوان باشگاه آرسنال توانست 40000 متر مربع زمین را در منطقه ای دیگر بخرد تا کارخانه بازیافت به آنجا منتقل شود. وشرکت پستی را هم به منطقه ای دیگر انتقال دهد.
*مراحل ساخت :

کار ساخت در فوریه 2004 آغاز شد ودر کنار ساخت بدنه اصلی ورزشگاه مهندسین مجبور بودند دو پل عظیم که در عکس مشخص است را در کناره های آن احداث کند تا راه دسترسی ایجاد گردد. و جالب است که ساخت این پل ها در تابستان 2004 خاتمه یافت !!!

در آگوست 2005 ( یکسال بعد ) ورزشگاه شکل یک استادیوم را به خود گرفته بود ودر کمال شگفتی پروژه از نظر هزینه کم خرج تراجرا میشد زیرا از نظربرنامه زمان بندی پروژه جلوتر بود وبسیاری از هزینه ها کاهش می یافت. طبق وعده اولین صندلی توسط آبودیابی هافبک آرسنال در 13 مارس 2006 برابر 24 اسفند ماه 13 کار گذاشته شد تا سر انجام چند روز پیش ودر ماه قبل میلادی ( تنها 4 ماه بعد ! ) ورزشگاه تکمیل شد. مدت ساخت این استادیوم تنها 2 سال بود حال آنکه بعنوان مثال ساخت فاز اول استادیوم ثامن مشهد که در طراحی 2 طبقه و بیش از 70 هزار نفری است بدون احداث طبقه دوم و تنها با گنجایش 40 هزار نفر 12سال طول میکشد ودر روزهای قبل از افتتاحیه ( بازی پرسپولیس و ابومسلم ) اقدام به نصب صندلی و کفی و رنگ کردن سکوها میگردد طوری که بسیاری از صندلی ها وکفی ها و نرده ها و حفاظ ها و... برای بازی افتتاحیه نیز نصب نمیشود. و نمونهً دیگر در کشور ما مرمت وبازسازی استادیوم تختی اهواز است که تا به امروز وپس از یک سال کار تعمیر آن به پایان نرسیده است.

*بودجۀ پروژه :

برای ساخت استادیوم 390 میلیون پوند هزینه گردید! که باشگاه آرسنال میزانی از آن را با وام 260 میلیون پوندی تامین کرد.اما برای تهیه باقی هزینه ها مدیریت هوشمند به کمک آرسنال آمد ! آنها در بخشی از مازاد

زمین های 40هزار متر مربعی که برای انتقال کارخانه خریداری کرده بودند ساخت وساز انجام دادند وبا فروش آنها تامین بخش دیگری از بودجه را کردند همچنین محوطه بجای مانده از تخریب هایبری هم با ساخت 2000 دستگاه آپارتمان در آمد زایی خواهد کرد به دنبال راههای کسب بودجه قراردادهایی با اسپانسر هایی نظیر هواپیمایی امارات و نایک نیز به امضا رسید.



*نقش هواپیمایی امارات :

طی قرار دادی در سال 2004 ودر ازای پرداخت 100 میلیون پوند برای 15 سال نام ورزشگاه اشبرتن استادیوم امارات خواهد بود این مبلغ شامل حق اسپانسر شیپ هواپیمایی امارات وچاپ نام آن روی پیراهن آرسنال است جالب است بدانید بدلیل تبلیغات گسترده علیه مسلمانان در اروپا بسیاری از انگلیسی ها از بکار بردن نام استادیوم امارات خودداری کرده و آن را اشبرتن استادیوم مینامند !!!



*درباره استادیوم:

· طراحی توسط شرکت " Hok " که طراحی ویمبلی واستادیوم های زیادی درآ مریکای شمالی و اروپا داشته است

· استادیوم امارات در شمال لندن قرار دارد

· 450 دستگاه خود پردازو 2 صفحه نمایش بزرگ با مساحت 72 متر مربع در آن بکار رفته است

· داری 130 دوربین مدار بسته است

· شرکت غذایی delaware north در 250 محل توانایی پاسخ دهی به 100 هزار سفارش غذا و نوشیدنی دارد !!!

· نکته ی بسیار بسیار جالب: زاویه دید صفحه های نمایش بکار رفته 140 درجه است.

· دارای 2000درب- 100 ردیف پله- 13 بالا بر 5 پله برقی و 41 جایگاه دوربین و 1270 سرویس بهداشتی ( برای 60 هزار نفر!) است.

· گنجایش آ ن 60 هزار نفر است که به شرح زیر طبقه بندی شده است:

· طبقه بالا 26500نفر و طبقه پایین 24200 نفرفروش بلیت با قیمتی بین 13 تا 95 پوند

· طبقه میانی ( club level 7100) صندلی که بلیت آن سالانه وبه قیمت 2500 تا 47500 پوند فروخته میشود ودارنده بلیط میتواند تمامی بازی های خانگی آرسنال در لیگ برتر F A cup و لیگ قهرمانان و carlingcup را ببیند. دربالای این قسمت150اتاقک که هر یک 10 تا 15 صندلی دارد مجموعا 2200 صندلی به نام box level بصورت سالانه ودر اختیار قشر خاصی است (65000 پوند) به جز لیگ قهرمانان و carlingcup

· Diamond box جایگاه 168 نفری که بلیت آن با25 هزار پوند پیش پرداخت و 25 هزار پوند برای هر سال به فروش میرود این قسمت دارای امکاناتی مثل رستوران و کافه تریای مخصوص – پارکینگ- اتاق نشیمن – خدمتکار و همچنین سفرهای خارج از خانه در هواپیمای بازیکنان و... است.
· جایگاه مدیران 128 نفر

· جایگاه ویژه معلولان 500 معلول

· جایگاه رسانه ها ( یار دوازدهم حریف) 215 نفر

· ابعاد زمین چمن113 متر در 76 متر (هایبری 105*70)

· استفاده از تلویزونهای مدرن با سیستمHDTV برای اولین باردر جهان

· 475 صفحه نمایش پلاسما 439 تلویزیونHDTV

· بعد از اولترافلد دومین ورزشگاه بزرگ لیگ برتر و سومین استادیوم لندن بعد از ویمبلی و توییکنهام


تصویر


 
 
 
 

 
درباره ی ورزشگاه سن سیرو
 


تصویر



ورزشگاه سن سیرو معروف به جوزپه مه اتزا در شهر میلان واقع شده است. این استادیوم میزبان با زی های خانگی دو تیم بزرگ و صاحب نام ایتا لیا یی آث میلان و اینتر میلان است.
نام سن سیرو برگرفته از کلیسای کوچکی است که در نزدیکی این استادیوم قرار دارد. این ورزشگاه در سال 1926 توسط پیرو پیرلی با ظرفیت 10000 نفر ساخته شد و به تیم آث میلان اهدا گردید و تنها این تیم قادر به انجام مسابقات خانگی در این ورزشگاه بود. در سال 1935 کامونه میلانو حق امتیاز این استادیوم را خریداری کرده و بعد از این سال علاوه بر آث میلان . اینتر میلان نیز با زی های خانگی اش را در آنجا برگزار می کرد.
مدل این استادیوم بر اساس مدل آنگلوساکسون ساخته شده است.
در سال 1939 ظرفیت این ورزشگاه به 55000 نفر افزایش یافت. بعذها این استادیوم بازسازی شد و ظرفیتش به 150000 نفر تبدیل شد اما سران ایتا لیا تصمیم گرفتند که برای رعایت مسائل امنیتی تنها 100000 تماشاگر به ورزشگاه بیایند. در سال 1989 به خاطر جام جهانی که قرار بود در ایتالیا برگزار شود برای رعایت اصول استاندارد ظرفیت این ورزشگاه به 85000 نفر کاهش یافت و تا امروز نیز این ظرفیت هیچ تغییری نکرده است.

اولین مسابقه این ورزشگاه در 19 سپتامبر 1926 بین دو تیم آث میلان و اینتر میلان برگزار شد که این مسابقه با نتیجه 6-3 به نفع اینتر به پایان رسید.
جوزپه مه آتزا نام بازیکن اسطورهای است که در سالهای 1930 تا 1940 در هر دو تیم آث میلان و اینتر میلان بازی میکرد . در سال 1987 این ورزشگاه از سن سیرو به جوزپه مه آتزا تغییر نام داد اما طرفداران میلان هنوز این استادیوم را با نام سن سیرو صدا می زنند.
ابعاد کلی : 68 . 105 متر
گنجایش(کاملا" صندلی) : 70085
ظرفیت قسمت مهمانان و افراد ویژه : 2005
ظرفیت مخصوص قسمت خبرنگاران : 200
تعداد درهای ورودی و خروجی : 51
تعداد نور افکن ها :3600
 

تصویر


 
 
 
 
ورزشگاه فرانکن نورنبرگ



وضعیت ساخت: نوساز
هزینه ساخت: ۵۶ میلیون یورو
تعداد صندلی: ۸۹۸/۳۶
فدراسیون جهانی فوتبال تنها اجازه داد ورزشگاه های شهرهای برلین، اشتوتگارت و نورنبرگ که دارای پیست تارتان دوومیدانی هستند، به عنوان محل های برگزاری مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ انتخاب شوند، ۹ ورزشگاه دیگر کاملاً مخصوص فوتبال هستند. هوای ویژه نورنبرگ بزرگترین امتیاز انتخاب این ورزشگاه برای انجام بازی های جام جهانی از سوی فیفا بود.

تصویر



تصویر

 

 

 

 

 

  ورزشگاه اولد ترافورد. تاتر رویاها

این بار درباره ی استادیومی که بارها و بارها صحنه ی نبرد تنگاتنگ تیمهای بزرگ بوده است.

استادیومی که مختص باشگاه بزرگ منچستر یونایتد است.

ورزشگاه اولد ترافورد ...

اولدترافورد یکی از مشهورترین و بزرگترین ورزشگاههای فوتبال جهان است.در اوضاع و احوالی که  بسیاری از باشگاهها از ورزشگاههای قدیمی خود به محلهایی جدید نقل مکان می کنند منچستر اولدترافورد را حفظ می کند و به جای رفتن به جایی دیگر همان ورزشگاه قدیمی را توسعه می دهد.

بابی چارلتون اسطوره ی فوتبال انگلستان این ورزشگاه را تئاتر رویاها نامید.

تئاتر رویاها بزرگترین ورزشگاه باشگاهی در انگلستان است و یکی از مشهورترین استادیوم ها در دنیاست.

 

((زیباترین و بهترین در نوع خود.فوق العاده ترین ورزشگاهی که تابه حال دیده ام.این ورزشگاه در دنیا نظیر ندارد و افتخار شهر منچستر است.اینجا خانه تیمی است که در آن می تواند شگفتی بیافریند و...)) این جملات نویسنده یکی از روزنامه های منچستر در روز پس از افتتاح ورزشگاه در سال ۱۹۱۰می باشد.

آری این ورزشگاه حدود ۹۶سال عمر دارد.پیش از آن تیم منچستر ورزشگاهی کوچک و قدیمی داشت و اولدترافورد در غرب شهر بناشد.اولدترافورد با هزینه ای معادل۶۰هزار پوند ساخته شدکه در زمان خود رقمی سرسام آور بود.آرچینا لیچ مهندس معروف اسکاتلندی طراح این ورزشگاه بود.او ورزشگاه های معروف وایت هارت لین و هامپدن پاک را نیز طراحی کرده بود.

اولدترافورد در سالهای۱۹۱۱و۱۹۱۵فینال جام حذفی انگلیس را برگزار کرد و درسال ۱۹۲۰پذیرای بیشتری تماشاگر در بازی منچستر یونایتد مقابل آستون ویلا بود.

از این بازی ۵۰۴/۷۰نفر دیدن کردند که رکوردی تازه برای یک بازی لیگ باشگاهی انگلیس بود.

در جنگ جهانی دوم اولدترافورد بشدت آسیب دید و تیم منچستریونایتد از ۱۹۴۶تا۱۹۴۹بازیهای خود را در ورزشگاه مین رود باشگاه منچستر سیتی برگزار می کرد.

برای جام جهانی۱۹۶۶ورزشگاه اولدترافورد بازسازی شد و بازی مجدد فینال جام حذفی سال۱۹۷۰بین چلسی ولیدز در این ورزشگاه برگزار گردید.

اولدترافورد اولین ورزشگاه انگلیس در دهه۱۹۷۰به حساب می آید که در آن حصار نصب کردند تا تماشاگران متعصب خشمگین نتوانند به زمین مسابقه حمله کنند.

 

توسعه جایگاهها...

دردهه های۶۰و۷۰و۸۰بیش از ۵۸هزار نفر می توانستند در ورزشگاه قرار بگیرند و به تماشای مسابقه بپردازند.اما با نصب کامل صندلی در آن ظرفیت واقعی اش ۴۴هزار نفر شد که برای باشگاهی چون منچستریونایتدکم بود.

از اوایل دهه ۹۰مدیران باشگاه به این فکر افتادند که ورزشگاه را بزرگتر کنند.براساس طرحی تازه ظرفیت صندلی های ورزشگاه ۲۶هزار عدد بیشتر می شد.ابتدا گنجایش ورزشگاه را به۵۶هزار نفر افزایش دادند و پس از آن جایگاه شمالی اش را تاارتفاع ۶۶متری بالا بردند که تا آنجا نیز گسترش یابد.هزینه توسعه ورزشگاه ۱۹میلیون پوند بود.

 

ورودی جدید به زمین...

جایگاه جنوبی اولدترافورد جایگاه اصلی آن محسوب می شود که نیمکت مربیان جلویش قرار گرفته و مدیران ـ اتاقکـــهای پلیس ـ رستورانهای لوکس و صندلیهای مسوولان اجرایی در آن واقع شده است.

شیب اینجا با جایگاههای دیگر تفاوت دارد و اندکی کمتر است.۲۰ردیف اول صندلیهای ورزشگاه در هر چهار سمت آن پایین تر از سطح خیابانهای اطراف اولدترافورد هستند.

جایگاه جنوبی را کمتر از تلویزیون می بینیم.چون دوربینها در آن تعبیه شده اند و جایگاههای دیگر را نشان می دهند. راهروی ورودی بازیکنان به زمی از وسط جایگاه جنوبی می گذرد.اما در سال۱۹۹۳از گوشه جنــوب غربی زمین منتهی می شد.راهروی قدیمی هموز حفظ شده و برای مناسبتهای ویژه و توهای دیدار از ورزشگاه باز می شود.

جایــگاه شرقی ورزشگاه به جایگاه «ساعــت» معروف است.

 زیرا در گذشته یک ساعت عظیم  بالا ی آن قرار داده بودند که وقت مسابقه را نشان می داد.اما حالا ۲ساعت الکترونیکی و ثبت نتایج بزرگ در دو گوشه شمالی قرار گرفته است.تماشاگران تیم مهمان و افراد معلول عمدتا در این جایگاه مستقر می شوند.

افزایش صندلی ها به ۶۸هزار عدد ادامه داشت.

کار گسترش اولد ترافورد اواخر دهه۹۰دوباره شروع شد و در ژانویه۲۰۰۰گنجایش ورزشگاه به۶۱هزار صندلی افزایش یافت.

بیرون ورزشگاه نمایی شیشه ای دارد که به ساختمانهای اداری مدرن بی شباهت نیست.مدر این قسمت مجسمه«سرمت باسبی» مربی فقید تیم فاتح جام باشگاههای اروپا در سال۱۹۶۸ و پلاکهای یادبود بازیکنان تیم که در سانحه هوایی جان خود را از دست دادند به چشم می خورد.

جایگاه غربی ورزشگاه همواره به هواداران سرسخت منچستر یونایتد اختصاص داشته که حداکثر ۲۰هزار نفر در آن قرار می گیرند.

کار گسترش جایگاههای  ورزشگاه در سال۲۰۰۰ به پایان رسید و صندلیهایش به عدد ۶۸۲۱۷عدد رسید.از نکته های جالب درباره این ورزشگاه یکی این است که جایگاه خانوادگی هم دارد که درون جایگاه بزرگ غربی است.

 

 

اولدترافورد ۹۰هزار نفری...

برنامه توسعه ورزشگاه اولدترافورد هنوز به پایان نرسیده است. مهندسان طرحی را پیشنهاد داده اند که براساس آن گنجایش اولدترافورد به۹۰هزار صندلی افزایش خواهد یافت.برای اجرای طرح جدید جایگاه جنوبی باید مرتفع شود و ۴ گوشه ورزشگاه نیز ارتفاع بگیرد تا صندلی های زیادی در آن نصب کنند.اما برای توسع ورزشگاه باشگاه باید حداقل ۵۰ساختمان بزرگ اطراف آن را خریداری و تخریب کند که پول زیادی را نیاز دارد.مدیران این باشگاه اعلام کرده اند که این کاررا انجام خواهند داد.

آخرین باری که در این ورزشگاه مهمترین دیدار اروپایی انجام شده برمی گردد به ۳سال پیش فینال جام باشگاههای اروپا که بین دوتیم ایتالیایی میلان و یوونتوس انجام شد که آن بازی را یووه ای ها پیروز شدند.



/ 0 نظر / 70 بازدید